[Jacek L.]

Witajcie,
Wrzucam krótki opis pierwszej naszej wycieczki kamperem do Azji.
Wyjazd trochę nietypowy, bo po drodze zaliczyliśmy dwutygodniowy rejs jachtem po Sporadach.

Po rejsie wsiedliśmy do kampera i ruszyliśmy do Turcji.

Poniżej nasze wrażenia.

1. Autostrady i inne drogi. 

Teoretycznie działa tam system opłat HGS, polegający na tym, że trzeba kupić nalepkę na szybę i zasilać konto wpłatami, które są automatycznie ściągane na bramkach.
Przed wyjazdem czytałem, że takie naklejki można dostać na każdej poczcie i stacji benzynowej. Te informacje okazały się mało wiarygodne. Nie kupiliśmy naklejki na pierwszej poczcie za granicą i później nie dało się jej kupić nigdzie! Na kilku stacjach paliw była ta sama gadka „U nas nie ma, są na następnej” - a na następnej ten sam tekst. Podobnie było na kilku pocztach, które odwiedziliśmy.
W końcu udało mi się zrozumieć (Google translator), że ten system słabo działa i na autostradach są bramki, gdzie można opłacić przejazd. W związku z tym zakończyliśmy poszukiwania. I faktycznie, jak trzeba było zapłacić, to była bramka z obsługą. 

Inna rzecz, że w zasadzie nie ma potrzeby korzystania z autostrad. Inne drogi są świetnej jakości. W niewielu miejscach, już całkiem lokalnie, trafiliśmy na drogi kiepskie, ale to naprawdę wyjątek.

2. Kontakty.

Jeśli nie zna się tureckiego, to komunikacja z miejscową ludnością jest prawie niemożliwa bez translatora. Nieznajomość języków obcych jest powszechna, i to we wszystkich grupach wiekowych oraz zawodowych (z wyjątkiem handlarzy, którzy targują się biegle w każdym
języku ;-).
To, że np. kelnerzy nie potrafią zrozumieć podstawowych słów angielskich, było dla nas lekkim szokiem. Może czasem coś rozumieją po niemiecku, ale też nienachalnie.

3. Kamperowanie 

Jest wśród Turków bardzo popularne i większość kamperów to miejscowi. Jest duża swoboda w stawaniu na dziko, bez problemu można się rozłożyć z manelami. Jest wiele bezpłatnych (lub niedrogich) parkingów. O kempingach nic nie wiem, bo nie staliśmy na żadnym.
Są miejsca, gdzie straż miejska lub policja nie pozwala stać na noc i „sugeruje” przepakowanie się na parking płatny (który przeważnie sami obsługują :-) Raz nas to spotkało i kosztowało 500LT, ale w pakiecie był prysznic i WC.

4. Serwis.

Infrastruktura serwisowa jest żadna, więc wśród tureckich kamperowiczów powszechne jest wywalanie kaset w krzaki!
Niestety, niektórzy nasi rodacy dostosowują się do tego przykrego zwyczaju :-( 
Wkurzające to, bo przy odrobinie dobrej woli zawsze się znajdzie jakieś WC do zrzucenia (przy plaży, parkingu lub stacji paliw). 

Najlepiej szukać stacji, gdzie kibelek jest z boku (np. Hypco) i można blisko podjechać.

Wodę pitną można znaleźć bez problemu, nawet na drogach są znaki informujące o „źródełkach”. Poza tym P4N pokazuje dużo takich miejsc. 

Kosze i kontenery są wszędzie (z tym jest dużo lepiej niż np. w południowych Włoszech), więc z wywalaniem śmieci nie ma problemu. Widać, że zaczęli się przejmować czystością.
Następnym etapem powinna być nauka korzystania ze śmietników, bo nie jest to jeszcze wiedza powszechna w tym narodzie.

5. Plaże.

W sumie duży zawód. Dojechaliśmy wybrzeżem tylko w okolice Anatalyi i po drodze przeważnie szarobure, brzydkie, albo kamieniste, z trudnym dostępem. Podobno dalej na wschód są dużo ładniejsze, ale tam już nie dotarliśmy.

6. Ceny.
Kurs liry tureckiej 100 LT - ca 8,70 zł
.
Paliwo tanie - diesel 50-55 LT

Ceny w knajpach i sklepach - w ciągu ostatnich lat znacznie wzrosły, ale nadal są przystępne. 
Alkohol - drogi. Szczegółów nie podam, bo nie kupowaliśmy nic oprócz piwa, które jest trochę droższe niż w PL. 

Wstęp do muzeów i zabytków - kilka do kilkudziesięciu EUR (np. Troja 30EUR). Ogólnie - wstępy są drogie i w niektórych popularnych miejscach drą z turystów ile wlezie.
Jeden wyjątek - wstęp do meczetów jest bezpłatny.

7. Najciekawsze wg mnie miejsca na naszej trasie.
Na pewno Pamukkale i Kapadocja - z pięknymi spektaklami startujących o wschodzie Słońca balonów. Tego nie można przegapić! Trzeba tylko trafić z pogodą, bo jak mocniej wieje, to nie latają. 

Stare kamole niespecjalnie nas pociągają, ale i tak trochę ruin obejrzeliśmy (ciekawe Assos, Aspendos, Troja). Bardzo ciekawa jest Konya z muzeum i meczetami (za friko), i pokazami wirujących derwiszów.

Ogólnie - jesteśmy zadowoleni.
Początek był trudny, ale po kilku dniach dało się przyzwyczaić. 
Nie udało nam się zobaczyć wszystkiego, co było w planie, więc pewnie jeszcze tam wrócimy.



Naszą trasę, odwiedzone miejsca i kilka zdjęć pokazałem na mapce:



https://www.google.com/ma...g



Legenda: 
Czerwona pinezka - nocleg 

Niebieska - postój bez noclegu

Czarny kamper - serwis (głównie WC z możliwością 
opróżnienia kasety).
Po kliknięciu w punkt otwierają się miniatury, kliknięcie miniatury otwiera zdjęcia w pełnej rozdzielczości. 



Przyjemnego oglądania :-) 

Pozdrawiam wszystkich 


[Rwaldi]

piwko poleciało - bo krótko, czytelnie i na temat.
Pozdrawiam.

[Darson]

Mnie się żadne zdjęcia nie otwierają 😟

[Komplecik]

byliśmy w niektórych miejscach, dla nas Turcja jest super

[ZEUS]

za ożywienie wspomnień... jesienią 2024 przebyliśmy bardzo podobną trasę z tym, że z Göreme zjechaliśmy do Mersin, w Turcji byłoby jeszcze fajniej gdyby nie tabuny bezpańskich psów (po zmierzchu trochę strach wychodzić z kampera) i wszechobecny "łomot" emitowany przez "melomanów"🤪 w samochodach... do "wolnej amerykanki" na ulicach dużych miast można się przyzwyczaić a na sterty śmieci nie zwracać uwagi🤭

[SlawekEwa]

[Jacek L.]

Dzięki za pifka i zainteresowanie :-)
Jeśli chodzi o psy, to akurat nam się niespecjalnie narzucały (nie bardziej niż w Grecji). Wydaje mi się, że one są kastrowane, więc spokojniejsze.
Taka ciekawostka - w Agva na północy widzieliśmy automaty do karmienia bezpańskich zwierząt. Po wrzuceniu drobnej monety wydają porcję karmy, którą oczywiście natychmiast wcinają okoliczne psy i koty.

Co do ruchu na drogach, to faktycznie styl jazdy Turków cechuje duża fantazja. Kilka razy ledwo uniknąłem kolizji, np. z autem skręcającym w lewo z prawego pasa na trzypasmowej jezdni.
Nie ma zwyczaju przepuszczania pieszych na pasach, ale z kolei przechodzenie w różnych niespodziewanych miejscach jest na porządku dziennym.
Trzeba się przyzwyczaić i mieć oczy wkoło głowy.

Pozdrowienia

[Jacek L.]

[Darson]