[Tadeusz]

Jacku, mi;ło oglądać to piękne miasto. Rzeczywiście, zmiany widać.

Twoje nocne zdjęcia świetnie uzupełniają się z moimi. Nawet ujęcia podobne.

Czekam na dalszy ciąg.

Niecierpliwie.

[JaWa]

Rano śniadanie, kawka i ruszamy zdobywać twierdzę.
W Kłodzku dużo kamienic jest wielopiętrowych, a frontony mają niewielkie, wynikało to z tego, że mieszczanie płacili podatki od powierzchni frontowej kamienicy. Taka tam ciekawostka.

---

DSC02994.jpg

Plik ściągnięto 64 raz(y) 72,41 KB

DSC02995.jpg

Plik ściągnięto 67 raz(y) 126,13 KB

DSC02996.jpg

Plik ściągnięto 59 raz(y) 187,12 KB

DSC02997.jpg

Plik ściągnięto 63 raz(y) 145,25 KB

DSC02998.jpg

Plik ściągnięto 65 raz(y) 169,04 KB

DSC02999.jpg

Plik ściągnięto 71 raz(y) 150,16 KB

DSC03000.jpg

Plik ściągnięto 69 raz(y) 168,66 KB

[JaWa]

Wchodzimy na twierdzę. Bilety można kupić na zwiedzanie twierdzy i oddzielnie do chodników minerskich.

Pierwsza wzmianka o grodzie obronnym na dzisiejszym wzgórzu zamkowych pochodzi z 981 r. Był to zapewne gród mieszkalny otoczony wałem ziemno-drewnianym. Gród ten zwano Cladzko. W XIII wieku gród zaczyna się przekształcać w komfortowy zamek stanowiący od XVI w siedzibę władców Hrabstwa Kłodzkiego. W roku 1622 w okresie wojny 30-letniej, wojska cesarsko-austriackie zdobywają miasto i zamek. Od tego czasu w miejsce dotychczasowego zamku trwa budowa twierdzy. Na resztkach średniowiecznego zamku powstaje donjon.

Okres rządów pruskich na krótko przerywa panowanie austriackie W czasie III Wojny Śląskiej udaję się Austriakom zdobyć twierdzę w 1760 r. Jednak po trzech latach na mocy zawartego w Hubertsburgu pokoju wraca pod panowanie Prus.

Ostatni raz twierdza jest oblegana w czasie wojen napoleońskich w 1807 r przez brata cesarza Napoleona, Hieronima Bonapartego. Główne walki trwały jednak na przedpolu miasta, gdzie był obóz warowny, który Francuzi zdobyli w nocy z 24 na 25 czerwca. Akt kapitulacji podpisano 25 czerwca. Samej twierdzy nie zdążono wydać Francuzom, bo 9 lipca 1807 r podpisano pokój w Tylży.

Podczas II wojny obiekt był pod nadzorem SS i Abwehry, trzymano tu więźniów politycznych i dezerterów niemieckich. Firma AEG miała tu swoją filię, którą ewakuowano z Łodzi, produkowano tu części do pocisków V-1 i elementy do łodzi podwodnych. Niewolniczą pracę wykonywało tu ok. 1500 mieszkańców Łodzi i Poznania, z których wielu nie przeżyło potwornych warunków pracy.

---

DSC03002.jpg Wejście do twierdzy.

Plik ściągnięto 61 raz(y) 130,53 KB

DSC03004.jpg

Plik ściągnięto 59 raz(y) 179,43 KB

DSC03005.jpg

Plik ściągnięto 56 raz(y) 189,04 KB

DSC03006.jpg Kibelki niby z epoki, a wśrodu współczesne Toy-Toyki.

Plik ściągnięto 73 raz(y) 200,02 KB

DSC03008.jpg

Plik ściągnięto 66 raz(y) 187,32 KB

DSC03010.jpg

Plik ściągnięto 64 raz(y) 198,31 KB

DSC03012.jpg

Plik ściągnięto 64 raz(y) 91,74 KB

DSC03034.jpg

Plik ściągnięto 66 raz(y) 188,65 KB

DSC03037.jpg

Plik ściągnięto 63 raz(y) 197,82 KB

DSC03039.jpg

Plik ściągnięto 69 raz(y) 197,91 KB

[JaWa]

Twierdza od swojej najsłabszej strony, czyli południowo-zachodniej była dodatkowo chroniona chodnikami minerskimi. Gdy szturmujący twierdzę podciągali armaty w pobliże twierdzy, minerzy lokalizowali miejsce postawienia armaty. Pod ziemią dokładnie pod armatą umieszczali duże ilości materiałów wybuchowych, z obydwu stron zasypywano miejsce umieszczenia prochu workami z piaskiem i odpalano ładunek. Cała moc wybuchu szła do góry i niszczyła armatę, która stał nad chodnikiem minerskim. Labirynt chodników w twierdzy ma 47 km. długości.

Minerzy służyli w wojsku 20 lat z czego przez siedem lat, dzień w dzień uczyli się poruszania po chodnikach. Odbywało się to w całkowitej ciemności, nie można było używać ognia, ze względu na zapasy prochu umieszczone pod ziemią.
Chodniki skrajne biegły tuż nad ziemią i posiadały otwory strzelnicze, nad każdym otworem był drugi podłużny otwór do odprowadzania dymu po strzale, dymu było dużo, stosowano wtedy proch dymny. Jeden otwór strzelniczy obsługiwało 7 żołnierzy, po oddaniu strzału strzelec szedł na koniec kolejki i ładował broń. Dziesięć takich otworów miało taką siłę ognia jak współczesny karabin maszynowy.

Minerzy nie mogli przekraczać 155 cm wzrostu, w niektórych miejscach chodnik ma jakieś 140 cm i ciągnie się tak przez kilkaset metrów. Wędrówka trwa dość długo, bo blisko godzinę. Wierzcie mi, warto przemyśleć sprawę. Lepiej zaliczyć miejską podziemną trasę turystyczną.

PS ze wzgłędu na nietoperze nie wolno było używać lampy, stąd fotki jakie są każdy widzi

c d n .....

---

DSC03017.jpg

Plik ściągnięto 61 raz(y) 92,92 KB

DSC03019.jpg

Plik ściągnięto 66 raz(y) 65,8 KB

DSC03020.jpg Widoczne strzelnice i otwory wentylacyjne.

Plik ściągnięto 58 raz(y) 103,97 KB

DSC03022.jpg

Plik ściągnięto 66 raz(y) 76,45 KB

DSC03023.jpg

Plik ściągnięto 70 raz(y) 60,7 KB

DSC03027.jpg

Plik ściągnięto 71 raz(y) 151,07 KB

[JaWa]

Ze szczytu twierdzy rozpościera się wspaniała panorama na okolicę. Jest jednak zamglenie, które znacznie ogranicza widoczność. Na pierwszych zdjęciach miejsce gdzie Janek Kos i załoga T-34 wbiega na dach twierdzy, gdzie później ginie rosyjski saper.

---

DSC03030.jpg Tu wbiegają na dach twierdzy.

Plik ściągnięto 58 raz(y) 220,47 KB

DSC03031.jpg

Plik ściągnięto 57 raz(y) 235,63 KB

DSC03032.jpg W dole Kłodzko.

Plik ściągnięto 66 raz(y) 140,87 KB

DSC03033.jpg

Plik ściągnięto 63 raz(y) 204,5 KB

DSC03035.jpg

Plik ściągnięto 72 raz(y) 130,29 KB

DSC03041.jpg

Plik ściągnięto 65 raz(y) 172,75 KB

DSC03042.jpg

Plik ściągnięto 60 raz(y) 215 KB

DSC03046.jpg

Plik ściągnięto 61 raz(y) 153,26 KB

[JaWa]

Po twierdzy jeździł Rudy, ten na fotce to T-34/85, a Rudy był T-34/76. Czołg jest w posiadaniu grupy rekonstrukcyjnej, która ma nadzieję w przyszłym roku na jego uruchomienie.

Na innych fotkach wnętrze Bastionu Kleszcze, tu tłok był tak wielki, że żołnierze spali na 20 osobowych pryczach. Modne wtedy w wojsku pruskim były długie warkocze, takie prawie do pasa, gęsto plecione, istny raj dla wszy i pcheł. Wodę wtedy oszczędzano, zresztą kąpiele nie były wtedy w modzie (pisałem o tym wcześniej w opisie Książa i „biednej” Daisy". Stosowano więc do smarowania warkoczy łój, nakładano grube warstwy, wtedy wszy i pchły się po prostu dusiły. Jakiż to musiał być zapach w salach żołnierskich to trudno sobie dziś wyobrazić.

Pamiętamy, że Tadeusz miał problem z wyjazdem, znajdujemy więc inną drogę, mysleliśmy że będzie łatwiej, nie było. Kamperem o długości 7 m., lawirowałem między osobówkami na centymetry, bez pomocy Wandy cało bym nie wyjechał.

Na dziś starczy.

c d n..........

---

DSC03053.jpg

Plik ściągnięto 65 raz(y) 85,99 KB

DSC03055.jpg

Plik ściągnięto 63 raz(y) 111,62 KB

DSC03059.jpg

Plik ściągnięto 62 raz(y) 73,16 KB

DSC03061.jpg

Plik ściągnięto 67 raz(y) 203,35 KB

DSC03064.jpg

Plik ściągnięto 67 raz(y) 219,21 KB

DSC03066.jpg

Plik ściągnięto 68 raz(y) 165,6 KB

DSC03067.jpg

Plik ściągnięto 67 raz(y) 152,93 KB

DSC03071.jpg Tu stał nasz kamperek.

Plik ściągnięto 65 raz(y) 241,59 KB

[MAWI]

Z zazdrością oglądamy.Szkoda ,żeście się nie pochwalili .

[JaWa]

Z Kłodzka ruszamy w kierunku Złotego Stoku, celem jest tamtejsza kopalnia złota. Przed kopalnią jest duży parking, gdzie można swobodnie zanocować. Jest na tyle wcześnie, że możemy zwiedzić kopalnię jeszcze tego samego dnia. Oprócz samej kopalni warto zobaczyć stałą wystawę minerałów. Kupujemy bilety na spływ zalaną sztucznie sztolnią i oddzielnie na zwiedzanie samej kopalni.
Ponieważ jesteśmy ostatnimi zwiedzającymi mamy do dyspozycji własnych przewodników. Jeden popłynął z nami sztolnią. Dobrze miał, bo tratwa jest napędzana siłą rąk przewodnika, tym razem miał dwie osoby, a nie piętnaście. Drugi zawiózł nas w głąb sztolni kolejką elektryczną, trzecia przewodniczka oprowadziła nas po cząstce dawnej kopalni. Pozostało ok. 1 do 2 procent, reszta chodników została zalana po tym jak w rok po zakończeniu wydobycia wyłączono pompy.

---

DSC03072.jpg Wszędzie zzłote gnomy.

Plik ściągnięto 62 raz(y) 180,39 KB

DSC03073.jpg

Plik ściągnięto 56 raz(y) 221,71 KB

DSC03074.jpg

Plik ściągnięto 63 raz(y) 148,89 KB

DSC03077.jpg Wystawa minerałów.

Plik ściągnięto 56 raz(y) 172,21 KB

DSC03080.jpg

Plik ściągnięto 55 raz(y) 126,74 KB

DSC03081.jpg Można tu nawet złapać złotą rybkę.

Plik ściągnięto 63 raz(y) 234,73 KB

DSC03088.jpg Płyniemy podziemną sztolnią.

Plik ściągnięto 58 raz(y) 143,33 KB

DSC03098.jpg Kolejka tylko dla nas.

Plik ściągnięto 63 raz(y) 149,62 KB

DSC03105.jpg Podziemny wodospad ma 8 m. Akurat rafiliśmy gdy było mało wody.

Plik ściągnięto 61 raz(y) 116,02 KB

DSC03106.jpg

Plik ściągnięto 58 raz(y) 135 KB

[JaWa]

Na stronie www.kopalniazlota.pl jest zwięzła historia kopalni, dlatego zamieszczam ją w całości.
Swoją drogą nie wiedziałem o tej ‘złotej przygodzie” Wita Stwosza.

Historia Kopalni Złota w Złotym Stoku

Najstarsze prace wydobywcze prowadzono w okolicach Złotego Stoku już około 2000 lat p.n.e. Od tego czasu aż do lat dzisiejszych zdołano wydrążyć przeszło 300 km sztolni, szybów i chodników rozmieszczonych aż na 21 poziomach.
Pierwszy zapis o prowadzonych tu robotach górniczych pochodzi z 1273 r.

Jest to przywilej na poszukiwania górnicze nadany klasztorowi Cystersów w Kamieńcu Ząbkowickim przez księcia wrocławskiego i krakowskiego Henryka IV Probusa. Kopalnie złotostockie przez wiele następnych lat przechodziły z rąk do rąk, prace górnicze trwały jednak nieprzerwanie, a ich efektywność sprawiła, że w XV w. szczyciły się rangą najbardziej wydajnych na Śląsku.

W tym to czasie udział w tutejszym gwarectwie wykupił znany krakowski rzeźbiarz Wit Stwosz. Pieniądze, które otrzymał za wykonanie ołtarza w Kościele Mariackim w Krakowie, miały zostać wg rodziny Fugerrów (głównych udziałowców) podwojone, a nawet potrojone. Niestety wyczerpywanie się złotonośnych złóż doprowadziło artystę do bankructwa. Wit Stwosz w desperacji zdecydował się na fałszerstwo weksla, za co został osadzony w więzieniu we Wrocławiu, sądzony był natomiast w Norymberdze, gdzie uznano jego winę. Za sfałszowanie weksla trzymano artystę w lochu oraz publicznie piętnowano na obu policzkach i skroni.

Pierwsza połowa XV w. nie była szczęśliwa dla Złotego Stoku. Przez miasto przetoczyły się wojny husyckie (1419-1434), niosąc ze sobą liczne zniszczenia i pożary. Dopiero względna stabilizacja drugiej połowy XV w. przyniosła możliwość odbudowy i rozwoju miejscowości. W 1484 r. ustanowiono tu Urząd Górniczy, a w 1491 r. nadano miastu herb, sztandar i prawo wolności górniczej.

Największy rozkwit górnictwa złota przypadł w Złotym Stoku na początek XVI w.

W 1507 r. przeniesiono tu z Ząbkowic Śląskich mennicę książęcą i zaczęto bić złote dukaty. Przyniosło to wzrost rangi miasta i wymierne korzyści finansowe. W drugiej dekadzie XVI w. zaczęły tu inwestować europejskie spółki górniczo-hutnicze. W tym czasie ze swoich prawie 200 kopalni Złoty Stok dostarczał około 8% całej europejskiej produkcji złota.

Za intensywnym rozwojem wydobycia nie szedł jednak równie intensywny postęp techniczny, a rabunkowa gospodarka i maksymalne nastawienie na zyski doprowadziły do wielu tragicznych katastrof górniczych. Jedną z największych było zawalenie się głównego szybu w sztolni "Złoty Osioł", głębokiego na 72 m. Zginęło wtedy 59 górników. Zawał nigdy nie został usunięty i nigdy też nie odnaleziono szczątków ofiar. Tragedia "Złotego Osła" była początkiem złej passy, która doprowadziła do wycofania się spółki Fuggerów z dalszych inwestycji w Złotym Stoku.

Wspomnieć w tym miejscu należy, że złoto ze Złotego Stoku ma znaczący udział w historii świata. Fuggerowie wspierali swym złotem królową hiszpańską Izabelę, która mogła dzięki temu sfinansować wyprawę Krzysztofa Kolumba, zakończoną odkryciem Ameryki.

Sławę kopalniom złotostockim przyniósł pierwszy na świecie odstrzał skał przy pomocy czarnego prochu strzelniczego (1612 r.). Zła passa jednak trwała przez kolejne lata. Liczne katastrofy górnicze, pożary i zarazy, z których największa pochłonęła 1100 ofiar, znacząco zrujnowały miejscowość. Po zniszczeniach wojny trzydziestoletniej (1618-1648) miasto chyliło się już ku upadkowi.

Przełom przyniosło dopiero osiedlenie się w Złotym Stoku Hansa Schärffenberga - aptekarza i alchemika. Po wielu eksperymentach udało mu się opracować proces odzyskiwania arszeniku z rud arsenowych. Złoty Stok na ponad 100 lat stał się głównym światowym dostawcą arszeniku. Krótkowzroczna polityka potomków Schärffenberga doprowadziła jednak do wyczerpania się zapasów rudy i upadku kopalni oraz huty.

Górnictwo złota reaktywowano dopiero po wojnach prusko-austryjackich. W 1848 r. opracowana została tańsza metoda produkcji złota, polegająca na chlorowaniu wyprażonej rudy i wyługowy¬waniu czystego metalu ze związków chlorkowych. Metodę tę zastosował w Złotym Stoku Wilhelm Güttler, który po przerobieniu całego surowca, w 1883 r. wykupił wszystkie tereny górnicze. Własność tę utrzymywali jego spadkobiercy aż do 1945 r. Właśnie dzięki ich staraniom, w 1900 r. wybudowano linię kolejową, łączącą Złoty Stok z Kamieńcem Ząbkowickim, co niewątpliwie przyczyniło się do znacz¬nego rozwoju przemysłowego miasta. Jego spadkobiercy utrzymywali tę własność aż do 1945 r. Za ich rządów wprowadzono wiele nowinek technicznych, a wśród nich kolejkę elektryczną, transportującą urobek udostępnioną dziś do zwiedzania sztolnią "Gertruda".

Działania II wojny światowej nie przyniosły zniszczeń w kopalni, a po jej zakończeniu Niemcy przekazali całość władzom polskim w stanie nienaruszonym. Pracę w kopalni podjęli górnicy, sprowadzeni tu z Górnego Śląska. W laboratorium przez pewien czas pracował jeszcze niemiecki pracownik, który szkolił nowych użytkowników w prawidłowej obsłudze urządzeń. W 1948 r. wszczęto poszukiwania nowych złóż.
W 1962 roku z niewyjaśnionych dotąd przyczyn "odgórnym zarządzeniem" zakończono działalność górniczo-hutniczą w Złotym Stoku.

Decyzja ta budzi poważne wątpliwości, gdyż kopalnia przynosiła urobek roczny na poziomie 20-30 kg złota, dopiero w 1961 roku spadł nagle, z niewyjaśnionych przyczyn do 7 kg. Kopalnia na skutek naturalnej cyrkulacji wody, której już nie odpompowywano, została w krótkim czasie całkowicie zatopiona.
Na przestrzeni całego okresu wydobywczego, tj. w ciągu ponad 700 lat, wydobyto w Złotym Stoku ok. 16 ton czystego złota.

Okres opuszczenia kopalni trwał 35 lat. W końcu postanowiono, że niektóre korytarze warto udrożnić i udostępnić dla ruchu turystycznego. Głównym pomysłodawcą i realizatorem przedsięwzięcia był ówczesny burmistrz Złotego Stoku mgr Wiktor Lubieniecki.
Po 5 latach prac 28 maja 1996 roku uruchomiono Podziemną Trasę Turystyczną "Kopalnia Złota". Do tej pory udało się udostępnić niezwykle ciekawe sztolnie: "Sztolnię Gertuda" , "Sztolnię Czarną Górną" z jedynym w Polsce podziemnym wodospadem (8 m wysokości) i najnowszy odcinek, udostępniony do zwiedzania od roku 2008 , Sztolnię Czarną Dolną.

Kopania złota w Złotym Stoku czeka jeszcze na swoich odkrywców. Eksploratorzy mogą się natknąć na wiele pozostałości minionych wieków, począwszy od szczątków pracujących tu niegdyś górników, którzy nigdy nie zostali wydobyci po katastrofach górniczych, czy w końcu na tajemnice III Rzeszy skrzętnie skrywane przed oczami ciekawskich przez zawaliska skalne...

---

DSC03111.jpg

Plik ściągnięto 60 raz(y) 147,95 KB

DSC03112.jpg św. Krzysztof, patron podróżników, kierowców i poszukiwaczy złota.

Plik ściągnięto 53 raz(y) 176,02 KB

DSC03116.jpg Miniaturka pieca do wytopu złota.

Plik ściągnięto 59 raz(y) 157,27 KB

DSC03117.jpg Ładna sztabka.

Plik ściągnięto 54 raz(y) 180,16 KB

DSC03118.jpg

Plik ściągnięto 63 raz(y) 134,59 KB

DSC03121.jpg Nie udało się uciec. :-(

Plik ściągnięto 62 raz(y) 213,57 KB

DSC03122.jpg Tu produkowano arszenik.

Plik ściągnięto 64 raz(y) 179,39 KB

DSC03123.jpg

Plik ściągnięto 58 raz(y) 107,86 KB

[JaWa]

Decyzja o zamknięciu kopalni rzeczywiście była niezrozumiała, zwarzywszy, że dziś wielkość złóż złota które pozostały ocenia się na ok. 30 ton, wobec do tej pory wydobytych jedynie 16 ton. Z jednej tony urobku uzyskiwano średnio 5 gram złota.

W jednym z chodników dużo starych tablic z zakładów pracy, kto taką tablicę przynosił miał wstęp wolny.

Czesi wykupują zamknięte kopalnie węgla i wznawiają wydobycie, im się opłaca, Polsce nie. Może kiedyś uruchomią wydobycie złota ????

Obok kopalni jest Muzeum Technik Starożytnych. Robimy kilka fotek z zewnątrz i jedziemy dalej. To muzeum to atrakcja głównie dla dzieci.

zbliżamy się do końca c d ...

---

DSC03131.jpg

Plik ściągnięto 66 raz(y) 180,34 KB

DSC03132.jpg

Plik ściągnięto 65 raz(y) 149,54 KB

DSC03133.jpg

Plik ściągnięto 55 raz(y) 158,99 KB

DSC03134.jpg

Plik ściągnięto 64 raz(y) 50,38 KB

DSC03136.jpg

Plik ściągnięto 55 raz(y) 131,95 KB

DSC03137.jpg

Plik ściągnięto 57 raz(y) 91,54 KB

DSC03141.jpg

Plik ściągnięto 61 raz(y) 220,69 KB

DSC03142.jpg

Plik ściągnięto 62 raz(y) 243,2 KB

DSC03143.jpg

Plik ściągnięto 67 raz(y) 202,12 KB

DSC03144.jpg

Plik ściągnięto 55 raz(y) 156,99 KB

[krzysioz]

Piekny przewodnik nam tu powstaje. Podziwaim szczerze pracowitosc i upor. Samo pisanie , obrobka i wklejanie fotek zajmuje wiecej czasu i wymaga duzo wiecej pracy niz sama przyjemnosc zwiedzania.

[jarko_66]

Jacek a kiedy te jaja myć??? fajna relacja pozdrowionka a ja myślałem że na tak krótkim dniu trzeba siedzieć w domu ---myliłem się

[JaWa]

[Tadeusz]

[Wito]

Wandziu i Jacku. Wspaniała relacja z wycieczki o nietypowej porze roku. Pomimo to świetne zdjęcia, że o opisach i podawanych wiadomościach, nie wspomnę. Włożyliście w tę doskonałą relację dużo wysiłku i pracy. Serdecznie dziękuję i stawiam piwko.