[JHJKi]

hej Pawcio, fajna raelacja
a mam pytanie praktycznie, czy i jak rozwiązaliście problem zasilania lodówki na promie
pozdrawiamy

[Bystrzaki]

Paweł co dalej z Twoją relacją
Czekamy z niecierpliwością na dalszy ciąg

[Pawcio]

[Pawcio]

[szymcio00]

witaj pawcio
piekna relacja czekamy na ciąg dalszy
pozdrawiam

[JHJKi]

[roger]

Coś pięknego ..... jestem zarażony . Na przyszły rok planuję skandynawię ..... zrobię objazd "Pawciowymi szlakami" ....

[KOCZORKA]

Pawcio , ślicznie i urzekająco mieliście.
Pogoda piękna, buźki roześmiane....to lubię.
Czekam na więcej!!!!!

Pozdróweczka dla całej załogi Pabemanków.

[MAZUREK]

Nooo! Paweł pooddychaliście sobie świeżym i rześkim powietrzem. Ciekaw jestem jakie tam mieliście temperaturki ? (powietrza i wody)

[Endi]

Pawcio !
Ja w tym roku kombinowałem, kombinowałem i …..pojechałem w przeciwnym kierunku.
Twoja foto relacja jest super . Norwegii nie odpuszczę. Pojadę tam, innym razem.
Gratuluję i pozdrawiam serdecznie

[WHITEandRED]

[Pawcio]

[Pawcio]

Ciąg dalszy...


Dalsza droga wiedzie do Drabiny Trolli. Zjeżdżamy przepiękną kotliną z gór do przeprawy promowej przez Norddalsfjord w Eidsdalen.






Podążamy dalej doliną, w której miejscowi farmerzy uprawiają… truskawki



jedziemy coraz wyżej. Powoli okoliczne drzewa i krzewy są coraz niższe,



aż w pewnym momencie w ogóle znikają. Droga znów wynosi nas na wysokość powyżej 600 mnpm. Wówczas naszym oczom ukazuje się niezwykły widok. Pozbawione roślinności zbocza skalne, u których dopiero u podnóża zaczynają się pojawiać rośliny. Są to jednak lokalne zakrzewienia lub mech.





Całość widoku doprawia śnieg, który topniejąc spływa kaskadami wodospadów zmieniając się w jeziorka i potoki.






Gdzieniegdzie pojawiają się poprzyklejane do skał pojedyncze domki. Ogrom gór i maciupeńkie domki przypominają makietę misternie wykonanej kolejki PIKO.





Taki widok towarzyszy nam do kolejnego celu podróży- Trollstigen.



Droga o nachyleniu 10%, którą zbudowano w latach trzydziestych, pnie się (lub opada) po zboczu góry pomiędzy dwoma majestatycznymi masywami.



Jadąc drogą docieramy do wodospadu Stigfossen, którego kaskady wody uderzają w ściany skalne z tak ogromną siłą, że na pobliskim mostku i drodze tworzy się mgła. Niektóre kamperki zatrzymują się tarasując drogę, a ich załogi maszerują zrobić sobie zdjęcie przy wodospadzie.




Na szczycie Trollstigen nad potokiem zbudowany jest taras, z którego można podziwiać dolinę i część drogi trolli, do której prowadzi.




W tym roku rozpoczęto budowę nowego kompleksu turystycznego i tarasu widokowego.

[Pawcio]

Dalsza droga przez obrzeża Narodowego Parku Reinheimen prowadzi nas pod Trollveggen- pionową ścianę skalną wznoszącą się na wysokość ponad 1000 mnpm. Z tej skały czasem korzystają amatorzy skoków pomimo, iż jest to zabronione- gdyż śmierć bardzo często zbiera tu swoje żniwo.





Wieczorem docieramy do Bud- niewielkiej wioski nad brzegiem Morza Norweskiego, która zachwyca nas swoim obliczem. Niewielkie wiśniowo-białe domki poprzyklejane do zielonego nadbrzeża z wypieszczonymi do perfekcji ogródkami. Skromnie, ale gustownie. Tam właśnie nad brzegiem morza spędzamy kolejną noc.







Dzień przyniósł kolejną atrakcję- Atlanterhavsvegen. Droga biegnąca przez kilka skalistych wysepek wybrzeża Hustadvika połączonych ośmioma mostami.






Jest to raj dla camperwędkarzy. Na wysepkach są znakomite miejscówki dla kamperków i fanów wędkowania. Zatrzymujemy się na jednej z nich i maszerujemy na most obserwować, jak maniacy żyłki uprawiają swoje hobby. A jest co oglądać. Wystarczy wrzucić haczyki do wody i po chwili wyciągnąć, aby złowić piękne okazałe sztuki.



Dalsza droga w czasie której podziwiamy piękno Norwegii biegnie przez Kristiansund i Halsę w kierunku Trondheim.




Również dawną stolicę Trondheim omijamy szerokim łukiem kierując się na Steinker. Po drodze wjeżdżamy do istnego piekła. Diabły kuszą i podjudzają. Wjeżdżamy na hopkę tak niefortunnie, że w kamperze wszystko fruwa. A rowerki na tylnej ścianie szybują w górę tak, że lądując wyginają bagażnik podginając lekko ściankę. Niewiele brakowało, a byłoby Rafalcho reaktywacja… Już wiecie gdzie jesteśmy? W Hell.



Tutaj Bozia kieruje niedobre duszyczki na ekspedycję.



Wykonujemy jeszcze telefon z piekła na stacji kolejowej i dalej kierujemy się na Steinker.

[KAJA]

brak mi słów

FANTASTYCZNA WYPRAWA