[SalutElla]

Wędrowiec dziękuję za piwko.
Cyryl - mnie też Bydgoszcz trochę zaskoczyła.
Cieszę się, że relacja Wam się podobała.

[Wojciechu]

Ja podobnie jak pozostali jestem pod wrażeniem miasta - inne niż sądziłem. W roku jestem przejazdem 4 - 6 razy. Poznałem dobre skróty i tylko do przodu, byle przeskoczyć te wiecznie rozkopane miasto – i błąd. Ele pokazała inne oblicze , tego miasta, które mi się kojarzyło tylko z Ewą Bem. Będę – i trochę się poszwendam.
Elu – w te mroźne wieczory – kolejne szlagiery turystyczne – dzięki. Stawiam

[Zbigniew K]

A kiedyś dość popularnym określeniem Bydgoszczy było "Tyfusowo". A teraz piękne miasto.

[Cyryl]

do tej pory Bydgoszcz była dla mnie uciążliwą przeszkodą w drodze do Gdańska, byle szybciej przejechać bez oglądania się na boki, a tu popatrz - to piękne miasto.

podobne miałem odczucia co do Warszawy.
kiedyś musiałem służbowo bywać co najmniej raz w tygodniu, tłok, pośpiech, bieganie do urzędach i firmach powodowało, że to miasto źle mi się kojarzyło, aż do 2014 roku.

wtedy to byłem z kolegą na meczu otwarcia MŚ w siatkówce na stadionie narodowym.
przyjechaliśmy kamperem, postawiliśmy na parkingu na Powiślu.
mecz skończył się szybko (gładkie 3:0 z Serbią) i po powrocie do kampera poszliśmy do rynku na piwo.
był koniec sierpnia cieplutko, piękny wieczór, ludzie w ogródkach piwnych jak w jakimś małym austriackim miasteczku.
pierwszy raz ujrzałem inną twarz stolicy i bardzo mi się podobało.

[ZbigStan]

SalutElla, Podziwiam. Pięknie opisujesz. Za trud . Pozdrawiam

[SalutElla]

Refleksje

Opisana wyprawa nie była oczywiście naszym pierwszym zwiedzaniem Polski i odpoczywaniem na łonie jej natury. Była to jednak moja pierwsza podróż po Polsce, która w tak wielu miejscach mnie zadziwiła, zaciekawiła czy wręcz oszołomiła. A co najbardziej? Było kilka miejsc pięknych przyrodniczo i doceniam je, jednak wolę zwiedzać miasta, pałace, miejsca historyczne i dlatego największe wrażenia pozostawiły w mojej pamięci: biblioteka klasztorna i obóz jeniecki w Żaganiu, Borne Sulinowo oraz Bydgoszcz. Bardzo rzadko mam chęć wracać do miejsc, w których już byłam i ciągle szukam nowych, ale wyjątkowo chciałabym wrócić do Borne Sulinowa.

W czasie tej eskapady trafiliśmy na kilku pasjonatów, do których niewątpliwie należy fenomenalny przewodnik po żagańskim obozie jenieckim czy też przewodniczka oprowadzająca po zespole klasztornym w Żaganiu, w której słowach słychać było dumę i czułość wobec tego niezwykłego miejsca. Prawdziwymi pasjonatami muszą być też twórcy zaczarowanych ogrodów Hortulus.

Mieć pasję albo chociaż silne zainteresowanie jakąś cząstką egzystencji jest ważne w życiu, a teraz okazuje się jeszcze ważniejsze, bo pozwala psychicznie przetrwać, gdy siedzi się zamkniętym w domu lub przemyka ulicami w masce i z płynem dezynfekującym w kieszeni. Podróże kamperowe są właśnie taką pasją, najpierw wymyślane w domowym zaciszu i okraszone nadzieją, że uda się je zrealizować, a potem odbywane w rzeczywistości i jeszcze w gronie kamperowych przyjaciół. O tym chyba jednak nie muszę nikogo z kamperowców przekonywać. Gdyby jednak pandemia zasiała w Was jakąkolwiek wątpliwość czy zniechęcenie, to jeśli naprawdę kochacie kamperowe podróże weźcie sobie do serca słowa Alberta Camus z powieści nomen omen „Dżuma”:
„Nic na świecie nie jest warte, żeby człowiek odwrócił się od tego, co kocha”.

Wakacje w masce też mogą być fajne. Do następnego razu.

Pozdrawiam, Salutella

---

CT maska.jpg

Plik ściągnięto 564 raz(y) 14,46 KB

[SalutElla]

Comsio i Kotku dzięki za piwka. Fajnie, że Wam się podobało.

[WODNIK]

Za piękną relację z wyprawy poleciało

[SalutElla]

Wodnik dziękuję za uznanie i piwko.